Louis Vuitton echt of nep: waar je op controleert voor je koopt

1. Herkomst — boetiek, geauthenticeerd platform of particulier? Dit weegt zwaarder dan elk detail.
2. Stiksels — recht, gelijke steekafstand, geen dubbele of losse draden.
3. Canvasuitlijning — het patroon loopt symmetrisch en niet afgesneden midden door een motief bij naden.
4. Hardware — voelt zwaar, gravering is diep en scherp, geen afbladdering.
5. Voering en afwerking — nette randafwerking, geen lijmresten.
6. Datecode of chip — oudere tassen hebben een ingeperste datecode; nieuwere exemplaren gebruiken een ingebouwde chip in plaats daarvan.

Let op: een aanwezige datecode bewijst niets. Namaak kopieert codes. De afwezigheid van een code op een model dat er wel een hoort te hebben, is wel een signaal.

• Doos, dustbag, kaartjes en “certificaten” — deze worden los verkocht.
• Een authenticiteitskaart — Louis Vuitton geeft die niet uit zoals sommige andere merken.
• Een receipt-foto — eenvoudig te bewerken of hergebruiken.

Praktische vuistregel: zit de vraagprijs meer dan 40–50% onder de gangbare resaleprijs van hetzelfde model in vergelijkbare staat, dan is dat vrijwel altijd een reden voor extra onderzoek. Combineer dat met de verkoopgeschiedenis van de verkoper en de bereidheid om extra detailfoto's te maken (stiksels, hardware-gravure, binnenlabel).

Laat een betaalde authenticatie doen voordat je betaalt, niet erna. Bij aankoop op afstand: betaal via een methode met kopersbescherming en bewaar alle communicatie. Blijkt de tas niet echt, dan is de doorverkoop ervan in Nederland niet toegestaan — reken dus niet op “dan verkoop ik hem gewoon door”.